وداع با زنده یاد سجاد رزمجو نشان داد که مردم در اکثر مناسبت ها از مسئولان و مدعیان جلو تر هستند. 
کد خبر: ۱۰۰۹۹۴۵
تاریخ انتشار: ۲۷ آبان ۱۴۰۰ - ۰۶:۳۹ 18 November 2021

به گزارش تابناک کهگیلویه و بویراحمد سید حسین رهی فعال فرهنگی و رسانه ای طی یادداشتی نوشت : مرگ، رسیدن به خط پایان ماراتن دو میدانی است که همه انسانها در این مسابقه شرکت دارند و بدون اینکه متوجه باشند در مسیر رسیدن به انتهای خط از همدیگر سبقت می گیرند و حتی گاهی همدیگر را هل هم می دهند..

رزمجویی همان هنرمند فقیدی که آوازه اش مرز و قبیله و جغرافیا را در می نوردید و در اقصی نقاط کشور و حتی خارج از کشور می درخشید.
در این مقال قصد بر معرفی سجاد رزمجویی نیست چرا که یادش نه تنها در دلها بلکه بر صفحه تاریخ نقش پارینه سنگی بست.
روی سخنم با خشک مقدسانی هست که به قول معروف جا نماز را آب می کشند.
آنانکه خصوصا وقتی به رأی مردم نیاز دارند لالایی خوب بلدند، هر دستی را به گرمی می فشارند در مقابل هر شخصیتی کرنش می کنند و بر روی هر سفره ای حاضر می شوند.
حتی اگر مفسدی را نتوانند در ملأ عام به حضورش شرفیاب شوند در خفا از آن ابایی ندارند. اگرچه در عیان هم آنان را ابایی نیست.
شاید انواع شگردها در جلب آراء را می دانند که پیرامون شان انجام می شود و با تخلفات انتخاباتی که مصداق حق الناس است بیگانه نیستند که گاهاً کارشان به شورای محترم نگهبان هم کشیده شده اما اینجا دم فرو می بندد!!!
حضور کاندیداها از شورا گرفته تا مجلس شورای اسلامی در مراسمات فاتحه خوانی حتی علیرغم میل و رضایت صاحب عزا، نقل محافل و اسباب ساختن لطیفه و کلیپ های متعدد را فراهم آورده است اما آتش زهد و ریا در زمان آرامش (عدم نیاز به مردم) مانع از آن شد که برخی از همین آقایان مقدس مآب در سوگ فقدان هنرمندی برجسته و مردمی از ارسال چند خط پیام تسلیت و یا تماس تلفنی دریغ بورزند.؟!
به راستی چرا
البته شاید آخرت خود را با این کار تضمین کرده باشند و ما در غفلت!!!؟
و یا شاید این مردم. مردم زمان انتخابات نباشند و شاید هم روی فراموشی مردم حساب ویژه باز کرده باشند.؟!!!
از احادیث و روایات، آموزه های دینی، سیره نبوی و فرهنگ علوی در قضاوت نکردن مردم بر حسب ظاهر و عدم صدور حکم اخروی(فلانی بهشتی است و فلانی جهنمی) چیزی نمی گویم که الا ماشالله بلد هستند و بر منابر می خوانند.
راستی اگر اینان و استاندار محترم پیامی می دادند به کجا بر می خورد؟
به کجای دین و انسانیت آسیب می رسید؟
اینها همه به کنار و قابل اغماض، اگرچه اصلا و ابدا قابل اغماض نیستند.
متولی فرهنگ و در واقع پدر فرهنگ در هر استان، مدیرکل ارشاد و مجموعه تابعه اش است که به یقین هنرمندان در حکم فرزندان وی می باشند
او چرا؟
این درد را به که گویم و این غم به کجا برم
این مرقومه اگرچه یک دلنوشته بود اما آنچه که ماندگار ماند تشییع پیکر سجاد رزمجویی بر دستان هنرمندان و هنر دوستان بود و یادی که بر دلها ماند و می ماند.
خرم آن نغمه که مردم بسپارند به یاد.

اشتراک گذاری
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر:
* captcha:
آخرین اخبار